ANNE & BABA

BEBEKLERE YEMEK YEDİRME YÖNTEMLERİ : ÇİZGİ FİLM

Bir anne için en mutlu anlardan biri çocuğunun tabağını bitirdiğini görmektir. Çünkü en önemli adım olan beslenmesi tamamlanmış, anne huzur bulmuş ve anlık en büyük görevini halletmiş olacaktır. Fakat bu mutlu olmak istediğimiz anlar günde 3 e çıkınca ve çocuklarımız da bizim aklımızdaki mutluluk profiline uymayınca annelerin stresi başlar ve sonuç yanlış yollara doğru gider.

Nedir bu yanlış yollar? Günümüzdeki çocuklar için en büyük susturucu silah haline gelmiş olan televizyon, tablet vs. vs… Eskiden annelerimizin kullandığı oyunlar, lokmaların asker haline getirilmesi falan çok demode gelmiş olacak ki kalktı ortadan. Çünkü masada herkesin elinde bir telefon var ve ebeveyn için ona ayrılması gereken zaman elzem! E malum bebelerin resmi, cismi, her anı paylaşılacak, onlar için bir şeyler öğrenilecek, kıyafetler bakılacak… Ondan çaldığımız zaman ile onun için yaptığımız iddia edilerek. Ah yetişkin için büyülü ekran ana yaramız iken biz gelelim çocuklara. Biliyorum duymak istemiyorsunuz zararlarını, kolaylık çünkü böylesi. Çocuğu büyüleyerek yemek yedirmek, o ne yediğinin farkında değil iken ağzına tıkdığımız lokmaların bitişini görmek daha kolay. Haklısınız çok kolay! Ama bu büyülü ekranlar vücuttaki dopamini arttırarak bağımlılık yapıyor ya işte bebekler o sırada hasta oluyorlar. Hani uyuşturucu gibi bağımlılıktan bahsediyorum. İster misiniz çocuğunuz uyuşturucu kullansın? Hayır dediğinizi duyar gibiyim, kim ister? Ama elimiz ile her gün biz veriyoruz bunları çocuklarımıza. O ne yediğinin farkında değil iken, ve tertemiz akılları hızlı hızlı hareket eden görüntüler ile dolup taşarken dikkatin süresi uzuyor, sonra gerçek hayat sıkıcı gelmeye başlıyor. İstiyor ki hep hareket olsun, hep hareket!

E hiç mi tablet, TV izletmiycez? Ne yazık ki ayrı bırakmanın pek mümkün olmadığı bir zamanda yaşıyoruz, vereceğiz vermesine de yemek anında değil. Çünkü bu şekilde beyin sağlıkları bozulurken fiziki sağlıklarıda bozuluyor. Yani tabletten ne kadar uzak tutarsak o kadar iyi iken sadece beslensin diye daha 6 aylıkken vermiycez eline. O dönemler keşfederek yemesini sağlıycaz, ver eline havucu, ver eline patatesi dokunsun hissetsin de yesin. İstemiyorum ortalık kirlensin diyorsun eminim. E onda da haklısın sevgili anne. Ama o çocuğunun şaşkınlığı var ya, merak duygusu, hani nasıl öğreticem renkleri diyerek açtığın şarkı dolu ekran görüntülerine hiç gerek kalmıycak. Çocuk serti yumuşağı, rengi, dokuyu ve en önemlisi hayatı duyuları ile hissetmeyi öğrenecek. Ve kendi istediği kadar kendi midesini hissederek yiyecek böylece sağlıklı ve farkına vararak yediği her gıda ile obeziteden kurtulmuş olacak. Tıkanırcasına değil doyarcasına yiyecek, yemek için değil yaşamak için yiyecek.

Bugüne kadar yapılanları bir kenara koyarak bundan sonrası için adım atmaya başlayabiliriz bence. Bugün tabletler bozulsun mesela, şarjları bitsin oyun ile yemekler başlasın. Az yesin öz yesin, ama aklı da karnı da tertemiz beslensin.

 

 

 

En Çok Okunanlar

Üste Git